„Opowieści z Narnii” C.S. Lewis

„Lew, czarownica i stara szafa” ilustracja Pauline Baynes

Pierwszy tom wydano w Wlk. Brytanii w 1950r. Do Polski „Opowieści...” trafiły w 1987r. Od tego czasu wydanie wznawiano dwukrotnie, ostatnio przy okazji premiery ekranizacji pierwszej części (w 2005r.). Całość liczy sobie siedem tomów.

Czy jest ktoś kto nie słyszał o Lewisie i jego „Opowieściach z Narnii”? Czytałeś książki? Może oglądałeś film? Nawet jeśli nie, to jestem prawie pewna, że ten tytuł brzmi przynajmniej znajomo. Toż to bajki dla dzieci, powiecie. Można wspomnieć z sentymentem jak będąc szkrabem, słuchało się z zapartym tchem opowieści czytanych przed snem. Wspomnieć, powiadacie? Mam na to inną odpowiedź. Zamiast wspomnieć – powrócić. I odkryć na nowo.

„Dziewięciu książąt Amberu” R. Zelaznego czyli tom pierwszy Kronik Amberu

Okładka polskiego wydania z 1999 r.

wyd. Zysk i S-ka

„Dziewięciu książąt Amberu” to pierwszy tom cyklu R. Zelaznego pt. „Kroniki Amberu”. Wydany oryginalne w 1970 r., w Polsce dopiero w 1998 r. Seria wpisana do kanonu fantasy, autor wielokrotnie odznaczany nagrodami.

Jedna z definicji gatunku fantasy mówi, że nieodzownym elementem każdej powieści jest nierealny świat wykreowany przez autora. Niechby nawet przypominał Ziemię, niechby wiernie oddawał realia średniowieczna, antyku czy jakiejkolwiek innej epoki, dopóki pojawia się coś nierzeczywistego - wszystko gra. W kontekście tego „Kroniki Amberu” są niezłą drwiną. Zelazny nie daje nam, czytelnikom, jednego świata, dostajemy całe mnóstwo światów – z tytułowym Amberem na czele. Do tego mamy bandę braci i sióstr, zmieniających otoczenie jak im się żywnie podoba i wędrujących gdzie chcą. I wiecie co? Ja to kupuję.

„Ostatni jednorożec” Peter S. Beagle

„Ostatni jednorożec” jest uznawany za powieść kanoniczną dla fantasy i jest jednym z najpopularniejszych dzieł Petera S. Beagle'a. Pierwsze wydanie pochodzi z 1968 roku. W Polsce książka ukazała się w 1998 roku. Na jej podstawie powstał film animowany.

Pierwszy post, ale przekornie zacznę od końca. Chodzi mi po głowie „Ostatni jednorożec”. Znacie? To świetnie. Jeszcze nie? Sięgnijcie. Warto. Chociażby po to, by przekonać się o co tyle szumu i żeby wyrobić sobie własną opinię. Bo te są różne.